مدرسه خوابهای مرا قیچی کرد.نماز مرا شکسته بود.مدرسه عروسک مرا رنجانده بود.روز ورود یادم نخواهد رفت:مرا از میان بازی هایم ربودند و به کابوس مدرسه بردند.خودم را تنها دیدم و غریب....از آن پس هر بار این دلهره بودکه به جای من راهی مدرسه شد.
سهراب سپهری