تقدیم به تمامی مادران ایران زمین

کاش که میشد بهت بگم چقدر صداتو دوست دارم
چقدر مثل بچگیام لالائیاتو دوست دارم
سادگیاتو دوست دارم خستگیاتو دوست دارم
چادر نماز و زیره لب خداخداتو دوست دارم
کاش که روطاقچه دلت آیینه و شمعدون میشدم
تو دشت ابری چشات یه قطره بارون میشدم
کاش که میشد یه دشت گل برات لالائی بخونم
یه آسمون نرگس و یاس تو باغ دستات بشونم
لالائی لالائی لا لالا
بخواب که میخوام تو چشات ستاره هامو بشمارم
لالائی لالائی لا لالا لالا
پیشم بمون که تا ابد دنیارو با تو دوست دارم
دنیا اگه خوب اگه بد با تو برام دیدنیه
باغ گلهایه اطلسی با تو برام چیدنیه
لالائی لالائی لا لالا
کاش که میشد بهت بگم چقدر صداتو دوست دارم
لالائیاتو دوست دارم بغضه صداتو دوست دارم
لالائی لالائی
لالائی
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن ۱۳۸۶ ساعت 15:4 توسط یه قصه گو
|