چه ساده
چه ساده با گريستن خويش زاده می شويم و چه ساده با گريستن ديگران از دنيا می رويم و ميان اين دو سادگی معمايی ميسازيم به نام زندگی.
+ نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم دی ۱۳۸۶ ساعت 13:2 توسط یه قصه گو
|